Onbeş temmuz ikibin on altı, hava sıcak
Halk meydanda, panzerler öbür yanda
Biri kendi halkım diğeri kendi askerim
Başlarında olanlar emir üstüne emir verdi
Askerim özünü bildi, emre karşı geldi
Halkın isteği ne ise hep onu belledi
Erler çaresiz, halk öfkeli...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta