2010 yılının, 14 Şubat gününde,
Meçhule gönderdiğin zoraki bir sürgünde,
Hâlâ sarsıyor beni o gün yediğim künde,
Senden sonra ne varsa anlamını yitirdi;
Bu kara sevda beni yedi, yuttu, bitirdi.
Her şey bu kadar yalan! . Bu kadar basit miydi?
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta