“Ne olur yanınızda azıcık kalsa idim;
Bu mübarek halkanın çaycısı olsa idim...” BS
Her biri bir kâmet-i bâlâ o yiğitlerin,
Bende-i fermân ile gölgesi olsa idim.
..................................
Mümkün müdür susturmak, kilit vurmak diline,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta