Bu senden uzaklığımın ilk günü
Karanlık bir yolun ortasındayım şimdi
Yalnızım, uykusuzum, düşünceliyim
Gözlerim arıyor gözlerini...
Ayak izlerin var geçtiğim her sokakta
Şuan ne yapıyorsun kimbilir, düşünüyorum
Birden bakışlarının beliriyor dolunayda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta