Bir elim vites kolunu tutuyor,
Diğeri direksiyon simidini.
Gözlerim dalgın asfaltın orta çizgilerine,
Taşıyorum yaşamanın ümidini.
Şehirler geçiyorum, birer birer,
Kafamın içinde ki bulutlar dağılmıyor, yine de
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta