Bu son yırtmaya kalkışma zamanımız kül duvarları.
Sanma ki bundan dolayıdır naçar oluşu sesimizin.
Orada hiçbir şey yokmuşçasına hasarı artan tempolu koşudadır yazgılarımız.
Ellerimizin katılaşması morfin sarhoşluğundan değil.
Adım adım evrilişinden bu son kavganın.
Duruşu kışkırtılan dişil gündür yeminimiz,anaç delikanlılığımızdır zulme bileli sevdalarımız.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta