Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Oysa;
İlk gülümseyişte,
Yaşlanıp gitmiştir her çoçuk.
Tebrikler,
Gözlerinde umut, ellerinde sevgi... Yaşayamadan gitti... Bir damla yaşla ... Tebrikler Hakan Bey....
Hazin bir öyküydü,sanırım yaşanmıştı...
Anlatım güzelliğine duyarlılık eklenmiş...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta