Yildizlarin karanligi gecenin ayazindan be terdi karanlikta yarasar namsalmis olsada ilim ve irfandan habersiz gafiller beter olmus camurlu su gibi akmakta. Cahillerin yuzundeki kirec bir betonu andirsada kafalarindaki tahta sirrimdan kalindi acizlin tek caresi olarak edepsiz dildeki sozu bulsalarda onlara asil cevap demir kalemden gelmisti betonun soguklugu bizi usutmesede kirlangiclarin sesi.elbette hosdegil yildirimin nereye dusecegi belli olmasada agaclik mekani secegi asikardir
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta