Özlediğim artık çok yakınlarımda diye başladığım beyaz sayfalara
Bir leke sürüyorum
Kara kalemimle derin yaralar bırakıyorum
Uzadıkça uzuyor yapma etme der gibi sayfalarını büküyor
Durmadan çizikler atıyorum
Okuyorum sessizce içimden ama içimdeki seste bir şeyler ekliyor
İçimdeki sese kulak verirken bir bakıyorum ki sağırlaşmışım
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
