Azgın kum fırtınaları kopuyor,
Gözlerim şahit oluyor korkuya,
İnsanlar huzur vaat edeceğini sandığı yuvalara kaçışıyor,
Ruhum alışıyor yalnızlığa,
Her gece, her yıl aynı mesele,
Dünya yalnızlık kokuyor,
Bitmiş bir gün sonrası hep aynı terane,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta