1029- KALDI (Enkaz Altında)
Kaldı,
İnsanlık, enkaz altında kaldı,
Olmadı, faydası olmadı,
Belki,
Parasıyla, kibiriyle kendisi de kaldı,
Belki,
Belki de kurtuldu,
Dostu kaldı, kardeşi, arkadası,
Her neyse uzatma,
Değişen bir şey olmadı,
Hep aynısı oldu.
Helalinden tut,
Namus, onur, şeref hep ondaydı,
Onda kaldı, cüzdanda, kasadaydı,
İçinde gizliydi, saklıydı…
Üzülür gibi, artislik rol yaptı,
Belki de suç insanlıktaydı,
Para hepsinden de önemliydi, tatlıydı,
Hep pisletiyor, hem de temizliyordu,
Bir de baktım,
Alnı ak, başı dik, gurur ile,
Aramızda, tepeden bakarak geziyordu,
Hiç şaşırmadı, yanıltmadı,
Para yine zirve, tavan yaptı,
Yere göğe sığmayan insanlık,
Kalabalıkta boynu bükük geziyordu,
Kaldı,
İnsanlık, yine enkaz altında kaldı.
Zaten ‘’itibarda tasurruf hiç olmazdı,’’
Para yine itibar yaptı, zirve, tavan yaptı,
Evet, aynen öyle oldu,
Öyle oldu, değişmedi,
İnsanlık, yine enkaz altında kaldı,
Kaldı.
Kayıt Tarihi : 8.2.2023 22:18:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!