1972--Osmaniye -Finike
bu efkarlar ne gün ışığında son
ne aysız gecede son
ne karabulutlu gecede son
seyrü sefer gezdiğim şehirler
harabe üstüne harabe şehitler
vicdan fakiri tabu-cani vuruyor
Şamı-Halebi-Hamayı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




mânidar dizeleriniz çok güzel.güncelliğini asırlardır koruyan bir konuyu ele almışsınız,zevkle okudum.
yüreğinize,emeğinize sağlık.tebessümle kalın...
Günaydın,
bizlerin biz insanların tek korkusu hakteâlanın sevgisini kaybetmemek olmalı...
Tanrı sınırsız bir tabiat bolluk, çalışana helâl servet bahşetmiş.
Sınırları koyanlar biz gafil insanlarız..
İnsanların renklerini ayıran, onlara tepeden bakanlar biziz.
Bunlar yetmiyormuş gibi, başkalarının ellerindekilere göz diken savaşan, gaspçi; onca din öğretilerine rağmen; kutsal kitapların emeirlerini bile bile, hak hukuk tanımayan yağmalayıcı olan yine biz insanlarız.
Vicdan sahibi kimse masum insanları öldürmez.
Zaten bir dünya düzeni kurulduğuna göre, suç işleyenler için de kanunlar yapılmış nizam konulmuş.
Tanrı insanı akılla şereflendirip kalbine de merhamet koymuş, böyle olduğu halde nedir bu vahşet.
Zaman çok kötü herkes her millet yaptığından utanıp insafa gelir inşallah.
Mehmet Durdu bey şiirlerinizin kıymeti, paylaşımlarınız, zarif yorumlarınız her daim dikkat çekici.
Sevgiye verdiğiniz değere, emeğe sağlık baki selamlar.
iyi bir pazar günü geçirmenizi, yeni hftanın huzur ve esenlikler getirmesini diliyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta