Çok çok uzun zamandır kimseyle hatta hiç kimseyle memleket meselelerini konuşmuyorum. Zaten tenezzülde etmem.
Ama sen hayatta olsaydın;
Zaten bu boş bomboş konuşan tayfaya da gerek kalmazdı..
Sen fikirlerinle devrimlerinle kısacası halkınla
içimizdesin...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta