Ecel terleriyle uyanıyorum yatağımda.
Nefesim hızlı,kalbim duracak gibi.
Korkuyorum.
Anlamaya çalışıyorum.
O anı tekrar yaşamalıyım.
Yaşayamıyorum.
Neden rüyalarımın karelerini birleştiremiyorum?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




ZATEN HEP ÖYLE OLUYOR İNSAN ANLAMADIĞI BİR ŞEYİ YAPMAK İSTESEDE YAPAMIYOR AMA ANLADIĞI BİR SEYİ YAPMAK İSTEMESEDE ZORLA KARŞISINA CIKIYOR TEBRİKLER FATİH DEMİR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta