Yükselin ey emekçiler, kalbinizin derinliklerinden,
1 Mayıs'ın ateşiyle tutuşan buğday başakları gibi.
Ses verin haksızlığa, direnin adaletsizliğe yürekten,
Unutmayın bu uğurda toprak olmuş kardeşlerimizi.
Fabrikaların dumanıdır, sömürünün sembolü,
Ancak ruhumuzda alevlenen umut hiç solmuyor.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta