zaman parmak izlerimi böylece siler
kendinden büyür rüyalarını satırlara bölen uyku
hiddetlenir çelişkilerle yürüyen ülser
sesimde belâları badanalayan korku
bu unutkanlığın gözleri kimin bakışlarını deler
kimin yanılgısıdır ayrılığı evlât edinmek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta