zaman parmak izlerimi böylece siler
kendinden büyür rüyalarını satırlara bölen uyku
hiddetlenir çelişkilerle yürüyen ülser
sesimde belâları badanalayan korku
bu unutkanlığın gözleri kimin bakışlarını deler
kimin yanılgısıdır ayrılığı evlât edinmek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta