Buruşturup atılan bir kâğıt parçası gibiyim
Öfkeliyken korumasız sözlerimi savururken
Rüzgârın ötelediği solgun yaprak gibiyim
Kalbimden yaralanıyorum ben sensizken
Baktığım her yerde gözlerini görüyorum
Ömrümü gölgene teslim etmişken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta