Kızılay'dayım, kalabalığın içinde kayboluyorum,
Etrafa bakıyorum, ama hiçbir şey göremiyorum gibi,
Sanki düşüncelerimin ağırlığı beni yere çekiyor,
Ağır ağır indim yürüyen merdivenden,
Tıpkı hayatımın yavaşça akıp gittiği gibi.
07.55 Metrosunun karanlık tünelinde yürümeye devam ediyorum,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta