Onur BİLGE
“Mavi Gözlü Güvercin,
Kıyıda köşede kalmış, eprimiş bir beyaz perdedir tükenmekte olan hayatım. Üstüne gölgeler düşer, belirli belirsiz. Gelenin gidenin bir süreliğine yaşattığı siluetler, film misali. Değişen kişilerle değişik sahneler…
Epeydir ortalıkta sürünen, astarı çıkmış eski bir yağlıboya resim gibidir yüzüm. Her tanıştığım bir şeyler çiziktirir, boyar bu tuvale. Herkesten bir şekil, bir renk kalır hatıra. Birinin boyasını ya da boyamasını beğenmez diğeri. Biri çizer, biri siler, çıkaramazsa kazır biteviye. Astarın kiri vurur yüzüne, yüzeyi pürüzlü kalır. Her darbede farklı figür, farklı renk… Üst üste konturlar, kat kat boyalar, hep engebeli zemin… Delindi delinecek! Döküldü dökülecek! İyice eprimiş, canından bezmiş!
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta