Onur BİLGE
“Huzur,
Benim ol!” demek isterdim sana. Bir şekilde diyemedim ya rahatlayamadım. Diyebilseydim de: “Oh be!.. Dünya varmış! Olsan da olur, olmasan da artık! İçimde ukdeydi o iki kelime. Kanser edebilirdi beni ağzımdan çıkamasaydı!” diyebilseydim sonrasında!
Sen de öncekiler gibiymişsin. Diğer hain kadınlar gibi… İhanet ettin dostluğa sen de. Güven kalmamış yeryüzünde. Ben her ne kadar bana düşen tarafıyla var olduğu hususunda kararlıysam da… Gerçek, tüm acımasızlığıyla karşımızda! Ayaklarım suya erdi nihayet. Dert oldu içime. Yüreğime oturdu! Kanadım!
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta