Onur BİLGE
“Can,
Bu âlem nasıl bir âlem! Canlı cansız, görünür görünmez, iç içe… Gördüklerim tamam da göremediklerim aklımı karıştırıyor. Geçen akşam Melli Çarşısı’ndaki küçük bir kahvehanede buluştuk Mustafa Ağabey ile.
“Haydi bir duvar yık da örelim!” dedi. Konu açmamı istiyordu, konuşmak için. Hazır tarafımdı. Çoktandır aklıma takılıyordu cin şeytan meselesi. Esrarengiz hikâyeler anlatılıyordu onlar hakkında. İnsanları çarptıkları falan söyleniyordu. Bazıları gördüklerini iddia ediyorlar, bazıları da göremedikleri için hayal edip, kendi kendilerine korkular yaratıyor, halüsinasyon görüyorlardı. Melekler de esrarlı varlıklardı.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta