Günaydın prenses,
Seni tüm gece özledim, yine de bitmedin. İçimde öyle büyüksün ki…
Bir damla umut içip gözbebeklerinden, karamsar bir yalnızlık girdabından çiçeklenip koparak coşkun bakışlarınla buluştum yine dün gece…
Yalnız bir sakız ağacı griliğinde, ellerine yadsınmış bir anı defteri bırakmaktansa, gözyaşı tanesince saf, berrak bir yazım gölgesinde kurumaya terk etmek ya da öpücüklerin boğduğu o sazlı sözlü Ağustos akşamlarının ritminde bir sevda yaşayabilme çabası benimkisi.
Tanımsız korkularını alt edebilmek, insancıl yönlerimizin gün ışığına çıktığı anlarda çok daha zor. Sevginin sıcaklığıyla yoğurabilmek öfkeyi ya da dokunabilmek gururun çamur ellerine öylesine yakın ki. O zaman gülümseyecek uzak bir gelecek şarkısı yüreğine.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta