Ne diyebilir ki insan kendine
Ummadığı zamanlarda gelen derdine
Rüzgar gibi savurur atar bir kenara
Sessizce içine ağlamakla
Engin denizlerde su olup taşmakla
Ne yapabilirim artık kendime, sana
Ah bir kere öpebilseydim gelirdi aklıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta