Onur BİLGE
Sırrım,
“Yorgunum Kaptan, yorgunum...” dedim Kaptan’a bugün. “İçimin yalnızlığıyla, yoğun duygularımla, az da olsa yaşatmaya çalıştığım cılız ümitlerim, gerçekleşmeyeceklerini bal gibi de bildiğim dileklerimi tekrarlamaktan yoruldum. “Dua et! Aç avuçlarını, ne istiyorsan Allah’a söyle! Yalvar yakar!” dedin, yalvardım yakardım. Kollarım yoruldu, dakikalarca O’na avuç açmaktan. Onu bana vermesini istemedim. Ona hakkım olmadığının farkındaydım. Sadece içimin sıkıntısının geçmesini diledim. Ferahlamam, bunalımdan boğulmamam için… Aksine arttı da arttı.
Her seferinde kırılıp paramparça olmaktan yorgun düştü yüreğim. Onun en yakını olduğumu zannedip aldanmaktan, “Sen varsın!” sözüyle aldatılmaktan tükendi ruhum. Yarım kalan aşklardan, hayal kırıklıklarından, uykusuz gecelerden, karanlık günlerin iç sıkıntısını yaşamaktan yorgunum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta