Onur BİLGE
"Kalbimdeki,
Sana diyorum ya bakma... Ben de adam olamadım. Ne okuyabildim, ne de bir baltaya sap olabildim. Leyleğin ömrü lak lakla geçer. Yaza konuşa ömrün sonuna geldim. Herkese akıl sattım, akılsızca çıkmaz sokaklara saptım. Bu zamana kadar yolumu bulamadım.
Hırsızlık uğursuzluk yapmadım ama yeteri kadar hayata asılmadım. Evliliğimin ilk zamanlarındaki gibi çalışmaya devam etseydim, herkesin gıpta edeceği bir yerde olurdum. O zamanlar fabrikatör bacanağımla aşık atıyordum. Midilliydim, midilli olmasına ama yarış atıyla yarışa çıkacak kadar da hırslıydım. O, hayata şanslı başlamıştı. Fabrikatör oğluydu. Bense kenarda kıyıda kalmış bir dokumacı... Sonra baktım ki olmayacak, vazgeçtim. Iskalamaya başladım hayatı.
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta