Onur BİLGE
“Gizli Aşkım,
İç sıkıntısı zirve yaptığı zaman, çıldırmamak için insanın mutlaka bir sırdaşı olması gerekir. Fakat böyle benimki gibi sırdaş tek olunca, bütün yük onun omuzlarına yükleniyor. Gelen giden, çoluk çocuk sırrını bana anlatır, beni bunaltır, ben de Kaptan’ın başının belası oldum epeydir. Hem de nasıl!..
“Dert ağlatır, aşk söyletir!” derler. Ben de neyim varsa ona anlatıyorum. Zaten hiçbir şeyim yok, senden başka. Yani seni anlatıyorum. Sana olan aşkımı… Onun açısından her ne kadar yılan hikâyesine dönerek kabak tadı verdiyse de bıkmadan usanmadan, her yolu deneyerek… Bir de bu adressiz mektuplara yazıyorum, tüm duygu ve düşüncelerimi, fırsat buldukça. Hiç kimse tarafından okunmayacağını bile bile…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta