Onur BİLGE
“Sebebim,
Ne olacak benim halim böyle? Ne yapıyorum ben? İçmek neyi değiştirecek? Bu zıkkımı şu andan itibaren bitiriyorum! Lamı cimi yok!
Yakub’u da o mahvetti, ölümüne sebep oldu. O bir taraftan, kimsesizlik bir yandan… Yalnızlık çok zor… Hastalansan, halini soracak, bir bardak su verecek kimsen yok! Takatin varsa başının çaresine bakarsın. Kalkar alırsın neye ihtiyacın varsa. Aksi halde tavana, duvarlara bakar durursun. Gözlerini kapıya diksen ne çare! Ne gelen olur ne giden…
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta