Onur BİLGE
“Afrodit’im,
Benim ikonum da Afrodit’im de sensin. Yunan mitolojisindeki aşkları aşk, tanrıları tanrı, tanrıçaları tanrıça olarak kabul etmiyorum! Çünkü artık aşkın ne olduğunu, nasıl olduğunu gayet iyi biliyorum ve sana “Afrodit’im!..” diyorum.
Madem ki “Afroz” “Köpük”, “Dita’ da “Doğan” demek, madem ki adın “Köpükten Doğan” anlamına geliyor, o zaman, Aşkdeniz’in köpüğündensin sen! Hani seni ilk gördüğüm gün ıpıslaktın ya… Sanki büyük bir midye Aşkdeniz sahilinde karaya vurmuştu da içinden olanca güzelliğinle sen çıkıvermiştin! İşte o halde denizden çıkmış gibi ıpıslak gelmiştin yanıma. Ne eşsiz bir gündü! Kapkara ve küçücük, çukuruna kaçmış gözlerim şahane bir güzellik gördü!
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta