Onur BİLGE
“Afrodit’im,
Benim ikonum da Afrodit’im de sensin. Yunan mitolojisindeki aşkları aşk, tanrıları tanrı, tanrıçaları tanrıça olarak kabul etmiyorum! Çünkü artık aşkın ne olduğunu, nasıl olduğunu gayet iyi biliyorum ve sana “Afrodit’im!..” diyorum.
Madem ki “Afroz” “Köpük”, “Dita’ da “Doğan” demek, madem ki adın “Köpükten Doğan” anlamına geliyor, o zaman, Aşkdeniz’in köpüğündensin sen! Hani seni ilk gördüğüm gün ıpıslaktın ya… Sanki büyük bir midye Aşkdeniz sahilinde karaya vurmuştu da içinden olanca güzelliğinle sen çıkıvermiştin! İşte o halde denizden çıkmış gibi ıpıslak gelmiştin yanıma. Ne eşsiz bir gündü! Kapkara ve küçücük, çukuruna kaçmış gözlerim şahane bir güzellik gördü!
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta