Onur BİLGE
“İlham Kaynağı’m,
Bugün sana telefonda bir şiirimi okudum. Sessizce dinledin sonuna kadar. Ben de senin nefesini, duraladıkça… Etkilendiğini ve beğendiğini anladım. Heyecanlanmıştın çünkü. Sık ve kuvvetli nefes alıp vermeye başlamıştın. Bir ara da iç çektiğini işittim. Maksadım hem şiir okumak hem de nabzını tutmaktı. Duygularımın seni ne kadar alakadar ettiğini öğrenmek istiyordum.
“Ne kadar güzel bir şiir bu böyle!..“ dedin, neşe ve beğeniyle. Son dizeyi tekrarladığım için bittiğini anlamıştın. Biliyordun benim her şiir okuyuşumda son dizeyi ikilediğimi ve son sözümü bu şekilde vurguladığımı. “Tebrik ederim. Muhatabı ben değilimdir İnşallah! Aksi halde gerçekten çok üzülürdüm!”
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta