Onur BİLGE
“Sevincim,
Aşkın derinliklerini mekân tutmuş bir por taşım. Serapa kireç bağlamışım, yosun tutmuşum. Öyle bir bürünmüşüm ki fark edilmez olmuşum. Zamanın azizliğine uğramışım, gençliğimden eser kalmamış, derdimden oyuk oyuğum. Her tarafım delik deşik, yara bere… İçim oyuk dışım kovuk… Kovuk kovuğum.
Ne güzel bir gün bahşetmiş Rabbim bana! Bugünü de yaşamak varmış kaderde. Nihayet telefonun geldi, sesini duyabildim ya! Güzelliklere hasret kalan ruhum için bundan büyük mutluluk olabilir miydi bugünlerde! Dünyalar benim oldu desem az gelir! Kâinat benim oldu!
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta