Onur BİLGE
“Papatya’m,
Hiçbir şey beklemeyenler ne kadar da rahatlar! Ne bekleyecekler ne de hayal kırıklığına uğrayacaklar. Bu benim ümitlerim var ya bu bekleyişlerim, beni hayal kırıklığına uğratan onlar. Yani kendi kendine kötülük eden benim, başkası değil.
Her şey ulaşılıncaya kadar enteresan… Ulaşılınca değer kaybedecek şüphesiz. Belki sen de öyle olacaksın. Ulaşılıncaya kadardır değerin belki. Bende de öyle olacaktır. Ulaşanın gözünde değerin kaldı mı!
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta