Onur BİLGE
“Dert Ortağım,
Bu yazdıklarım mektup olmaktan çıktı, şikâyetnamelere döndü ama senden başka derdimi anlatacak kimsem yok. Ben, dert dinleyen, dertsiz biri olarak tanındım. Her gelen toprak gibi kullanıyor beni.
Toprak nasıldır? Herkes kazar, bostan kuyusu yapar, tuvalet çukuru yapar. Kazar, bir şeyler eker diker. Kazar, ölüsünü gömer. Bütün pislikleri toprak toplar, içine alır, yok eder. Daima iyi, güzel ve faydalı şeyler verir, onların yerine. Pis kokulu samra atarlar, mis kokulu çiçekler, lezzetli meyveler toplarlar. Ben de öğütücüyüm. Pislikleri alan, yutan, nimetler sunan… Dertleri dinleyen, çıkar yol gösteren, teselli eden…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta