0412 – MERHAMET
Onur BİLGE
O günkü buruk veda içime evlat acısı gibi oturdu! Bir sıkıntı bir sıkıntı… Durdum durdum, duramadım, öğleden sonra havaalanını aradım. Uçak kalkmadan Çisem’le son bir defa daha konuşmak istiyordum. Defalarca aradım, çok rica ettim. “Mutlaka ulaşmam lazım! ” dedim. Birkaç defa anons edildi, ulaşamadım. Konuşturamadılar. Uçağa binmek üzere turnikeyi dönmüş.
Gidiş o gidiş. Bir daha da haber alamadık. Zaten biz de Antalya’da çok kalmadık. Okulların açılması nedeniyle Bursa’ya döndük. Zaman zaman olay aklıma gelmedi değil. Onun perişan hali, çaresizliği bir süre gözlerimin önüne geldi durdu. Birkaç kere annemle o konuda konuştuk. Kolye hakkında:
Tamamını Oku
Dünya işi, bırak; paraya gitme!
Yöreni terk edip, saraya gitme!
Bırakma kalemi; yaz, çiz, karala!
O Nur’u bil, hep yaz, araya gitme! .
o NUN İÇİN VİRANELERDEYİZDE,YUKARIDAKİLER BURYIDA ÇOK GÖRDÜ
Hem sabit, hem yürür, güneş gibisin
Döner görünene bir eş gibisin.
Senin etrafında dasta yıldızlar
Gezegenlerinle kardeş gibisin! ..
ANTOLOJİNİN NUR'LU YÜZÜ, PARLAYAN GÜNEŞİ ŞAİRLERİN GÖZDE İSMİ SAYIN ONUR BİLGE YÜREĞİNE SAĞLIK. SAYGILAR.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta