Onur BİLGE
Gölge varlık… Karanlıklar Prensi… Perdeli Yüz… Suskun Sultan… O/nur simadan beni mahrum bırakan zalim! Acaba zulmünün farkında mı? Farkında mı ne kadar görmek istediğimin? Birkaç saniye seyretmek için fırsat kolladığımın?
Seyyid Ahmed el Bedevi Hazretleri geldi aklıma… Yüzünü Afrika Bedevileri gibi örten… O cesur, atik, heybetli ve yüzü dayanılmaz nurlu kişi… Attab, Ebü’l Fityan… Hem seyit, hem şerif…
Otuz yaşlarındayken inzivaya çekilmiş, konuşmama kararı almış ve insanlarla işaretlerle anlaşmaya başlamış. O sıralarda gördüğü üç rüyada da kendisine:
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Kırdım kafiyeyi, heceyi artık
Altı-beş, on biri sana bıraktım
Ciğermde ateş,kalbimde yırtık,
Attığın okları cana bırktım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta