0335 - EL VAHiD Şiiri - Yorumlar

Onur BİLGE

Her gün belirli saatlerde muntazaman Virane’ye gelen, sevdiği kızı adım adım izlemekten usanmayan serseri Âşık Selahattin, namı diğer Selo, dedenin karşısına geçmiş, oflayıp pufluyor, onu aşktan anlamamakla suçluyor, dert yanıp duruyordu. Dede de ona yan yan bakıyor, bir taraftan da ağaç oymaya devam ediyordu.

“Bir de bilge geçinirsin. Halden anlamıyorsun işte, dede! Halimi anlamıyorsun! ” diyordu, Selo. O da:

“Ben Allah sarhoşu, sen dünya hoşu... Ya sen beni anlıyor, anlamaya çalışıyor musun? ” diyordu.