0248 - YALıNAYAK Şiiri - Yorumlar

Onur BİLGE

Babam anlattıkça amcamın yüzü aydınlanıyor, iç huzuru dışına yansıyordu. Gözlerindeki endişeli ve karamsar ifade, yerini umutlu ve mutlu bir bakışa bırakmıştı. Onlara meyve suyu ve poğaça getirdim.

“Nerden bildin acıktığımı? ” diye sordu, amcam.

“Bunu bilemeyecek ne var? Kaç saattir bir şey yemedik. Ben acıktığıma göre siz de acıkmışsınızdır. Üstelik deniz havası insanı acıktırır. Az dolaşmadık.” dedim. Babam: