Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir soru...
Koşuyorum çağrına...
Melek üflemeden suru...
Çare var bir ömürdür ağrına!
Aminler yetişir duana... ______ Arif Tatar
*
*
güzel bir çağrı.. tebrik edereim..
anlamlı bir çalışma olmuş
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta