Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
anlamlı bir sesleniş olmuş. aslında herkesin fikri düşüncesi bir başkasının sınıra geldiğinde biter maddi ve manevi ölçüde bir arada yaşamak budur. kimseyi değiştiremezsiniz değiştirmeye de çalışmamalısınız. ama fikrine ışık tuta bilir yol gösterebilirsiniz. işte o zaman tartışma ortadan kalkar saygı en ön sıraya oturur. biz toplum olarak bunu yapamıyoruz. tehditkar, öfkeli ve saygısı az bir millet olduk.gerçi mektup yazmayı da okumayı da sevmiyoruz. ve bir birimizi anlamıyoruz. elinize sağlık anlamlı bir mektup olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta