00000 144 Sanal Alem

Artık bu, sanal alem, çekilmez hale geldi!
Ne haya var, ne edep, küfrün bini bir para...
Bozdu tüm insanlığı, ar damarını deldi;
Ülkemin içinden hiç, çıkılmaz şedit yara...

Böyle mi olacaktı Rabbım son durumumuz?
Kendimizden geçmişiz, sanki hepimiz Rum'uz!
Bir aletin ardında, tutturmuşlar bir rumuz;
Ne saygı var, ne sevgi, olmuşuz hem bin pare...

Ne soruları soru, ne cevap, cevap gibi!
İnsanlara küfretmek, sanki çok sevap gibi!
Tam okunsa siteler, esrar gibi, hap gibi!
Edep sahibi olan, düşünür kara kara...

Sevgi, saygı kalmamış, yurdumun bir ferdinde!
Devlet kendi derdinde, millet kendi derdinde!
Madem elmayı böyle, hep kabuklu yerdin de;
Neden soydun ahlakı, bir cevap ver Ankara...

Dilde yalan, gözde yaş, gideriz yavaş yavaş!
Sanal denen alemde, söyle kim dost, arkadaş?
Bu milletin derdi ne, bunlar nasıl vatandaş?
Kollarımız yoruldu, yarayı sara sara...

Kadim dost dediklerim, meğer can düşmanıymış!
Bu da sanal alemin en belirgin yanıymış...
Giden yurdun canıymış, akan Türk'ün kanıymış;
Billahi şaşırdım ben, ne yapmalı bu sıra...

Ankara'ya bakmayın, Türk'üm diyen sarılsın!
Yalanı çok dinledik, artık gerçek görülsün!
Bu münafık alemin, tez defteri dürülsün!
Haydi bir ders verelim, ayrılmaktır son çare...

Antalya-2017/01