Ben hala bekliyorum, tanıştığımız yerde...
Elimde bir demet gül, ve bir de solgun resim!
Bir de şarkı tutturdum, "nerde o günler nerde! "
İnan ki fer/yadımdan, kısıldı bütün sesim...
Bir gün görünmeyince, unuttum mu sandın sen?
O ne biçim bir gönül, ne çabuk usandın sen?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta