Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Eline yüreğine sağlık, esinlerin bol olsun...Şiirle, Sevgiyle kalın...
Kısa metrajlı bir filmi izliyorum sanısı veriyor şiir.
Zaman,mekan ,o mekanın ayrıntısındaki bazı objeler o değin somut ki..
Olay akışı kendi dinamiğinde gelişiyor ve ramatik bir finalle sonlanıyor.
Aynı noktadan iki ayrık yöne geniş açı yapan adımlar..
İki yürekten birinin ''gidenin arkasından'' söylediği son sözler..
Ayrılıkların da sevdaya dahil olduğu gerçekliğininden avuntu duymaksızın...İçi kanayarak..Son ayak izlerini de kaybettikten sonra kaleme sarılarak...
Böylesi şiirler tanımını yapamadığım hazlar veriyor bana.Sevginin masumiyeti kadar acımasızlığını da kavramak isteyişimizden midir acaba?
Sevgili Kardeşim IŞIK'ı tebrik ediyorum.
Merhaba,güzel kaleme almışsınız.Saygılar
Dr İbrahim Necati Günay
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta