Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
son mektubunuz ne acı ve sitem dolu düşmüş dizelere.yüreginze saglık saygı ve selamlarr
Dileyelim son mektubunuz olmasın. Ancak şiirleriniz pek son olacağa benzemiyor. Çok başarılı bir serbest çalışma olmuş. Tebrikler, saygılar ve Kardeş Azerbaycan'a selamlar.
Bu son mektubum sana...
Her noktası göz yaşı.....
Okudukca namemi
Ceza olacak sana
FİNAL MÜTHİŞ HÜZÜNLÜ HİKAYESİ DE BİR O KADAR DOKUNAKLI.KALEMİNİZE SAYGILAR ÜSTADEM. HER OKUYAN MUTLAKA BİR DAMLA GÖZYAŞI BIRAKACAKTIR BURAYA. SAYGILARIMLA.
Yüreğinize sağlık, seven bir kalbin haykırışı su gibi akmış dizelerinizde...
Bu şiir ile ilgili 54 tane yorum bulunmakta