Kimsesiz ırmağa bir taş
Akan hayatıma yoldaş
Nefes misali arkadaş
O sen miydin?
Yıldızları anlatan dil
Baharları okşayan yel
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değişik bir anlatım tarzınız var.Kafiyeler çok hoş.
Başarılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta