Tepem Attı Ansızın Şiiri - Kasım Kobakçı

Öfkem taştı aniden,
Gözlerim yaşlı cidden,
Neden böyle bedenden,
Sinir sardı her yanı,
Çıktım koca çividen.
*
Kan beynime fırladı,
Hasan camı zorladı,
Bütün yüzü parladı,
Deli divane aklım,
Avaz avaz harladı.
*
Sabrım tükendi bitti,
Ali köyden, tez gitti,
Zalim kervanı itti,
Yürek yandı, kül gibi,
Derdim doruğa yetti.
*
Ağzım ateş saçıyor,
Sözüm zehir içiyor,
Dostlar benden kaçıyor,
Susmak haram dillerde,
Gönlüm yara açıyor.
*
Kızdım yalan düzene,
Bastım çürük dikene,
Çattım haksız ezene,
Bursa seli coşarken,
Lale ektim çimene.
*
Çılgın sular bulanık,
Orman çayır hep yanık,
Tavşan, avcıya tanık,
Tembel tilki kaçarken,
Mahzun bülbül uyanık.
*
Tokat attım duvara,
Ayşe düştü çukura,
Döndüm sanki vapura,
Nefes almam zorlaştı,
Karıştım ben çamura.
*
Tepem attı ansızın,
Durmaz sızım hırsızın,
Rengi soldu arsızın,
Yumruk sıktım, peş peşe,
Sesi koptu yarsızın.