Akıl Gözü

Seni bulmaktan önce aramak isterim.
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.

Müzelik Şiir - Akıl Karaya Vurdu

Yürüyen heykellerle aynı müzedeyim ben
Konuşan mumyalara kimden söz edeyim ben
Fikren işkencedeyim, ruhen cezadayım ben
Korkaklığın sükûtu kol geziyor her yerde
Sanki tek başımayım, tek kişilik mahşerde.

Putların gölgesinde dans eder akbabalar
Söz sokakta dolaşır, öz zindanda çabalar
Atılan ucuz safra selâmlar, merhabalar
En temiz topraklara gül eksem mantar biter

Akıl Başka Yürek Başka

Birbirine benzese de
Yel başkadır, külek başka
Itrı da hoş, rengi de hoş
Gül başkadır, çiçek başka.

Her diki yokuş bilme gel
Her meyi meyhoş bilme gel
Her uçanı kuş bilme gel
Kuş başkadır, böcek başka.

Akıl Ermez Kulak Duymaz Göz Görmez

Akıl ermez kulak duymaz göz görmez
Şükret kula haktan ihsan var iken,
Göz görmüş olduğun sanma öz görmez
Sen küfre yâr olma iman var iken

Cihan cihanla cihan canla bulunmaz
Haksız bir yerinden boşalıp dolmaz
Milletler muhtelif müttehit olmaz
Tevrat Zebur İncil Kuran var iken

Var İken (Akıl Almaz Kulak Duymaz)

Akıl almaz kulak duymaz göz görmez
Şükret kula Hakk'tan ihsan var iken
Göz görmüş olduğun sanma öz görmez
Sen küfre yar olma iman var iken

Hırs varise cihan kavgasız olmaz
Harp olmasa toprak boşalıp dolmaz
Milletler muhtelif müttehid olmaz
Tevrat Zebur İncil Kur'an var iken

Akıl Gel Beri Gel Beri

Akıl beru gel beru
Gir gönüle nazar eyle
Görür göz işidir kulak
Söyler dile nazar eyle

Baştır gövdeyi götüren
Ayak menzile yetüren
Türlü maslahat bitüren
İki ele nazar eyle

Korku

Gece ormanda bir şey değişmez
Aklın lambaları altında
Ancak gözün keyfi değişir
Gündüz aydınlığında

Ağaçlar insan eti yemez
Akıl vücudun yardımında
Gece ormana iner inmez
Vücutla akıl arasında

Kıt''alar-Rubâiler 55

Sıhhat-ı ebdân ile îmân-ı kâmil var iken
Tâc ü taht ister mi Mevlâ'dan aceb âkil olan
Ni'met-i sıhhat dahi îmân-ı kâmil var iken
Mâl ü mülk ü saltanat ister mi hîç âkil olan

Bir Varmış

Yok´u
Yok eden
Var oldu: akıl
Renkten,sesten,rahiyadan
Mest oldu akıl,
Kendini inkar etti.
His,sevgi,aşk yolunda
Yok´a döndü akıl,
Yok´a vardı.
Yok´un yok´u var:

Anlamak

Anlamak yok çocuğum, anlar gibi olmak var;
Akıl için son tavır, saçlarını yolmak var..

Yaşamak

Yaşamım ne anlam taşımıştı, bunca sevinç ve acının üzerinden geçip gitmesinin hikmeti neydi? Şimdiye kadar içimde hissettiğim, hala hissetmekte olduğum gerçek'e ve güzel'e karşı bu susamışlık nedendi? Ne diye o şuh ve dilber kadınlar uğruna inatla, gözyaşları akıtarak sevdalar ve acılar çekmiştim? Niçin bugün de başım hazin bir sevgi uğruna yine utanç ve gözyaşlarıyla eğilmişti? Madem yalnızlıklar içinde pek sevilmeden yaşayıp gitmek alnıma yazılmıştı, o işine akıl ermez tanrı, sevginin yakıp kavurucu özlemini ne diye yüreğime yerleştirmişti sanki? '

İkili

Akıl ersin ermesin sevdama
Senden yanayım dedi yeşeren dal senden yana

Müfredât 131

Âkil isen nevm-i gafletden uyan
Vâsıl olmaz Hakk'a şeytâna uyan

Müfredât 14

Âkil olan anlar bunu dünyâ misâfir hânedir
Bâkî safa tahsîline sa'y etmeyen dîvânedir

Müfredât 140

Âkil olan devlet-i dünyâya mağrûr olmasın
Rüşdi olan bir kuru sevdâya mesrûr olmasın

Müfredât 143

Ni'met-i sıhhat dahi îmân-ı kâmil var iken
Mülk ü mâl ü saltanat ister mi hiç âkil olan

Dîvân-I İlâhîyât 217

Âkil isen hayra sa'y et dâ'imâ
Leyse li'l-insâni illâ mâ se'â

Hak yolunda çalışırsa bir kişi
Ânı zâyi' eylemez Kâdir Hudâ

Ekber-i a'mâl zikru'llâhdır
Âkil isen ana sa'y et dâ'imâ

Zâkiri zikr eyler ol Rabb-ı Kerîm

Müfredât 59

Hak kapısında biter cümle murâd
Âkil isen muhkem eyle i'tikâd

Müfredât 64

Zînet-i dünyâya mağrûr olmayan âkil durur
Aldanıp mağrûr olan kişi ana câhil durur

Özdüşüm

ÖZDÜŞÜM

Ah ben hep duyguyla akıl
Kapılarını bunca yıl
Zorladım. Bir düş gerçeği
Topladım gerçek düşümde.
Savaştı bu huyla akıl,
Hep kafamda ve gönlümde.

Baktım, bölüşmüş gerçeği,