Dilhan-ı Aşk Şiiri - Mehmet Nuri Almak

Balkonumun kapısı yola bakar,
Sevgili! Bu yaşlar gözlerden mi akar?
Kan ağlar bu yürek, devasını arar;
Akan yaşlar gözden mi ki?

Nice nağmeler seni andı,
Bu garip aşkı sen sandı.
Açılan çiçek yara aldı,
Dökülen sözler dilden mi ki?

Dost neyler deli divaneyi?
Mehmet Han’ı bilmez mi, habibi?
İnim inim inleyeni neyler tabibi?
Kalpteki sevgi senden mi ki?

Bir ahım var, göklere sığmaz;
Yükselse semaya, yağmurlar durmaz.
Çeker suyunu sahralar, bu tada doymaz;
İçimdeki ızdırap senden mi ki?

Aradım cümle cihanı, aradım bir tek seni;
Sor beni bastığın toprağa, onlar tanırlar beni.
Okudum mushafı, buldum sende hiffeti;
Varlığım bir tek bu bedende mi ki?