Mikail Aşı Şiirleri - Şair Mikail Aşı

Ağlamam kutsal için, aşkın için ağlamam,
Ufacık yara için koca omzu dağlamam.
Soldan gelirsin diye hep yolları sağlamam,
İmkansızın içinde, sana imkan sağlamam.

Vur durulmaz gönlüme durul diye vur.

Fırtınalar kopuyor yüreğimde;
Anladım, senle büyüyorum.
Gamlar taşıdım yüreğimde,
Sıkıntılar, gözyaşları...
Sadakalar verdim,
Sen bana gel diye;

Gönül kuşum kanıtlandı,
Uçuyor bir sevdaya.
Gözlediğim yol açıldı,
Meylediyor yar bana.

Hissetmektir aşkı, derinlerinde bilmek,

Zaman işlesin aleyhime,
Bin yıl geçse ne olur.
Kapansa tüm yollarım,
Sensiz kalsam ne olur.

Viran olan bahçede,

Parçalanıyor yüreğim,
Seni unutamıyorum.
Gözlerim kararıyor,
Seni unutamıyorum.

Yazamaz oldum artık, kalemim kilitlendi,

Sefanı süren bilir,
Ben cefana talibim
Yüzünü bir gören bilir
Görmemeye talibim

Dert çektirdin ah etmedim

Bir insan bir insanı, sevemez ki bu kadar,
Ama ben seviyorum, beni anlamıyorsun.

Hasretine dayanan, şu yüreğim kanıyor,
Eriyip bitiyorum, beni anlamıyorsun.

Umuduma vurduğun kelepçe ömrüme setti.
Sevgim içimden çıktı, sana sekti.
Hükümdarlığın sorgulanmazdı, tekti.
Sevmek çare dediler, sevdim; geri tepti.

Dünya yanmış, yıkılmış umurumda değil.

Bir parça umut bile kalmadı artık içimde.
Acınla baş başayım senle olan bu gece.
Prangamı ellerinden söker gibi alıyorum,
Artık hürriyetimi, ilan ediyorum bu gece.

Ne vardı ki senle ben beraber olsaydık?

Üzüm şarabını içmeden,
Sarhoş olan var imiş.
Yârin yerini bilmeden,
Gidip gören var imiş.

Suyun kıymetini bilir, çöl ortasında kalan,