Cennet Mekan Şiiri - Kasım Kobakçı

Gazi Paşa halkına önder oldu,
Toprak kana bulandı feda oldu,
Çoğu yiğit toprağa düştü erken,
Zalim düşman yurdumdan sürgün oldu.
*
İzmir yöresinde bir ateş yandı,
Toprak şehit kanıyla al boyandı,
Annelerin bağrında yara aldı,
Halkın gücü zorluklara dayandı.
*
Sakarya suyunda atlar dinlendi,
Cephede kahraman erler bilendi,
Gözyaşı sel olup dağdan akarken,
Kutlu zafer bayraklarla süslendi.
*
Düşmanın üstüne ordu yürüdü,
Dağları tepeleri sis bürüdü,
Yetim yavruların yüzü gülerken,
Korkak hainlerin kalbi çürüdü.
*
Özgürlük rüzgarı dağdan esince,
Kahraman ordumuz öne geçince,
Karanlık geceler nura boğuldu,
Kılıçlar parlayıp şerri kesince.
*
Şehitler şan ile göğe yükseldi,
Beklenen hürriyet bizlere geldi,
Ocaklar sönmeden dertler biterken,
Güçlü yumruklar hep engeli deldi.
*
Dumlupınar ovasında kan aktı,
Şanlı direnişler düşmanı yaktı,
Evlatlar anasız öksüz büyürken,
Mustafa Kemal'im ileri baktı.
*
Kırmızı bayrağım gökte sallanır,
Kutlu sevinç ile yürek ballanır,
Hasretle beklenen günler gelince,
Bozkırın ortası yeşil dallanır.
*
Şehitler diyarı bu cennet mekan,
Bizleri yaşatan damardaki kan,
Huzura kavuştu asil toprağım,
Yazıldı destanlar, ne yüce zaman.